Βεβαίως, επιλέγοντας τον αυτοεγκλεισμό και την εσωστρέφεια, την απομόνωση στο παιδικό του δωμάτιο δεν περνάει μέσα από μυητικές τελετουργίες έτσι ώστε να ενηλικιωθεί και να διδαχθεί τη σκληρότητα τού κόσμου.
Το μάθημα που παίρνει είναι τελειωτικό… Αλλά ας μην προδώσουμε την πλοκή αυτού τού συναρπαστικού αφηγήματος.
Ευαίσθητη διαδραστική ερμηνεία, στα όρια μεταξύ performance και One- man-show, με τη συμμετοχή ενός άλλου καλεσμένου κάθε βραδιά και με πολύ χιούμορ κυλάει αβίαστα αυτό το ψυχαγωγικό δίωρο, που διασκεδαστικό δεν το λες, αφού παρουσιάζει με πικρό τρόπο τις παθογένειες τής υβριδικής συντηρητικής νεόπλουτης μικροαστικής πραγματικότητας…
Η έλλειψη κριτικής σκέψης είναι ένα από τα ζητούμενα σε αυτό τον τόπο. Μάθαμε να παπαγαλίζουμε τσιτάτα, συνθήματα, διαφημίσεις και να καταπίνουμε αμάσητο το κουτόχορτο ή το …κώνειο.
Όποιος/όποια/όποιο έλλογο όν τολμήσει να πει κάτι το διαφορετικό ρίχνεται στον Καιάδα τής κοινωνικής απόρριψης. Οι ομοφυλόφιλοι πάλεψαν πολύ προκειμένου να γίνουν αποδεκτοί, ακόμη όμως και σήμερα τους κράζουν εάν τολμήσουν να φιληθούν ή –έστω – να αγκαλιαστούν δημόσια. Εξάλλου, κάθε ένδειξη τρυφερότητας θεωρείται αδυναμία από τα σκληροτράχηλα εξουσιαστικά κακοποιητικά επεκτατικά φαλλοκρατικά αρσενικά…
Εξαιρετική παράσταση προς γνώσιν και συμμόρφωσιν. Το θέατρο ήταν ανέκαθεν καθρέφτης τής κοινωνίας και λειτουργεί ομοιοπαθητικά, δραματοθεραπευτικά, αυτογνωσιακά…
Δείτε το. Προλαβαίνετε!
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός
Κωνσταντίνος Μπούρας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου