Κώστας Κουτρούλης:"Η δικιά μας κωμωδία βασίζεται στο μαύρο χιούμορ της διακωμώδησης του θανάτου και της λογικής του θεάματος του τσίρκου"

 Φέτος πρωταγωνιστείς στην παράσταση "RESITAL DOSTOEVSKY" στο Χώρο Τεχνών Κ4. Πες μας δυο λόγια για αυτήν.

Ένας περιοδέυων θίασος τσίρκου από την Ρωσία φτάνει στην Αθήνα για να διηγηθεί ιστορίες ανθρώπων που άντεξαν στην κακοκαιρία με πολύ μαύρο χιούμορ και πολλά τραγικά στοιχεία. Ένας Θηριοδαμαστής, ένας Ζογκλέρ και ένας Μουζίκος, πολύς Ντοστογιέφσκι και πολύ ενέργεια και όλοι να ισορροπούν ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση.

Θα μας συστήσεις τον ρόλο που υποδύεσαι;

Όσο για εμένα, το μόνο που χρειάζεται να ξέρετε είναι πως είμαι ένας ταξιδευτής, ένας περιπλανώμενος ξεγελαστής και παρουσιαστής αυτής της βραδιάς: Είμαι ο Θηριοδαμαστής του χρόνου που δεν μπόρεσα όμως ποτέ να δαμάσω κανέναν άνθρωπο. Και μπορεί να μοιάζω στην αρχή επικίνδυνος και ζοφερός, όμως στην πορεία νικά η ευαισθησία του χαρακτήρα.

Το έργο περιέχει τραγικά αλλά και κωμικά στοιχεία. Πόσο εύκολο ήταν για εσάς να μεταδώσετε και τα δύο στο θεατή;

"Ανοίγουμε το πλάνο" και η κωμωδία διαπερνά τον χώρο, το κλείνουμε, επικέντρωση σε ένα σημείο και ιδού: τραγωδία! Μακάρι να ήταν τόσο απλό… Η δικιά μας κωμωδία βασίζεται στο μαύρο χιούμορ της διακωμώδησης του θανάτου και της λογικής του θεάματος του τσίρκου. Κι εκεί που παρακολουθείς το θέαμα του θιάσου, με μια απότομη αλλά απόλυτα απαραίτητη στροφή τον κοιτάμε κατάματα και του λέμε αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Είναι δύσκολο.

Πως είναι η συνεργασία σου με τον Γιάννη Τσότσο, με τον οποίο σκηνοθείτε μαζί και το έργο;

Ο Γιάννης είναι ένας ιδανικός συνεργάτης, απίστευτα δοτικός και παθιασμένος με ό,τι κάνει. Χτίσαμε μέσα σε αυτόν τον έναν χρόνο που γνωριζόμαστε μια πολύ όμορφη σχέση και αυτό μας οδήγησε να δημιουργήσουμε χωρίς να το καταλάβουμε πόσο εύκολο ήταν. Πολλές φορές θα έλεγα μας έφευγαν πράγματα στην σκηνοθεσία καθώς είμαστε πάνω στη σκηνή και οι δύο σχεδόν συνέχεια, αλλά εκεί ευτυχώς είχαμε την βοήθεια και της Ναταλίας, της κινησιολόγου μας, να μας τονίσει όσα δεν βλέπαμε.

Τι προκλήσεις αντιμετωπίσατε στο συγκεκριμένο ανέβασμα; 

Να βρούμε την βασική ιδέα. Στην αρχή είχαμε τα κείμενα του Δημήτρη (Δήμου) που αφορούσαν 4 μονολόγους βασισμένους στον Ντοστογιέφσκι που ήταν και το πρώτο ανέβασμα που είχε κάνει ο Γιάννης παλιότερα. Έπρεπε να βρούμε πως θα αφηγηθούμε αυτά τα κείμενα πλέον με νέα ματιά και έναν έξτρα χαρακτήρα, τον δικό μου, που δεν είχαμε ιδέα τί θα είναι. Έτσι ξεκινήσαμε να αυτοσχεδιάζουμε και νομίζω μόλις περάσαμε αυτό το σκέλος, του να βρούμε ποιοι είμαστε, μετά πήραμε φόρα!

Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις στο μέλλον;

Κάποτε σκεφτόμουν έναν Φάλσταφ από Σαίξπηρ, ίσως ακόμα τον έχω στο μυαλό, αλλά με τα χρόνια συνειδητοποιώ πως δεν έχει σημασία να ονειρεύομαι έναν ρόλο, αλλά ακόμα και τους ρόλους που κανείς δεν θα μπορούσε να τους φανταστεί ως "ονειρικούς", να βρίσκω τρόπο να τους δίνω την ίδια βαρύτητα και σημασία που να γίνονται τέτοιοι!

Έχεις κάποια επόμενα επαγγελματικά σχέδια;

Από την 1 η Σεπτέμβρη μέχρι και τις 12 Δεκέμβρη είχα κάθε μέρα πρόβες για 3 διαφορετικά έργα και αυτό με γέμισε τόσο που σίγουρα τώρα θέλω ένα μικρό διάλλειμα για να μπορέσω κυρίως να ευχαριστηθώ όσα έκανα. Με την νέα σεζόν θα υπάρξουν δύο επαναλήψεις, πιστεύω πως με την μία θα χαρεί πολύς κόσμος: 27 Μαρτίου θα κάνει πρεμιέρα για 3 η σεζόν ο "Ιππόκαμπος" στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός με νέες λάμπες και νέα μέλη στην ομάδα και είμαστε πολύ χαρούμενοι γι’ αυτό (μείνετε συντονισμένοι), ενώ θα φέρουμε στην Αθήνα και την παράσταση που κάναμε στα πλαίσια του Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός το καλοκαίρι στα Γιάννενα, μια πολύ αγαπημένη μας δουλειά, το ‘’Μόλις Κοιμηθεί το Κύμα’’. Εκτός αυτών, είδα στο όνειρό μου το σενάριο για μια ταινία μικρού μήκους και νομίζω πως το επόμενο που θέλω να ασχοληθώ είναι αυτό.

Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου