Πέπη Γιαννιώτη: "Πρόκειται για μια παράσταση που συνομιλεί με το σήμερα και θέτει ερωτήματα που μας αφορούν όλους"

                                                  

Τη φετινή περίοδο πρωταγωνιστείς στην παράσταση "Μόλις κοιμηθεί το κύμα" στο Θέατρο Φούρνος. Πες μας δύο λόγια γι’ αυτήν.

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από την ιστορία της Κυρά Φροσύνης και των δεκαεπτά γυναικών που δολοφονήθηκαν στη λίμνη των Ιωαννίνων, σε διάλογο με τα πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου. Από την αρχή των προβών η συνεργασία με όλη την ομάδα έδεσε πολύ όμορφα και δημιουργικά, με κοινό ενδιαφέρον όλων μας γύρω από αυτή την ιστορία. Παράλληλα, εκτός από την ιστορία της Κυρά Φροσύνης, αγγίζουμε και άλλα κομμάτια της εποχής, όπως το κομμάτι των άταφων νεκρών και της γενοκτονίας, που δυστυχώς παρακολουθούμε καθημερινά. Πρόκειται για μια παράσταση που συνομιλεί με το σήμερα και θέτει ερωτήματα που μας αφορούν όλους. 

Μίλησέ μας για τον ρόλο σου στην παράσταση.

Η Ευφροσύνη, για μένα, είναι ένας πολύπλευρος χαρακτήρας με δύναμη, ανάγκη για ζωή και ελευθερία. Ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει την ανάγκη των ανθρώπων να μη συνηθίσουμε τη φρίκη που ζούμε.

Πώς έγινε η επιλογή του συγκεκριμένου έργου;

Όλα ξεκίνησαν από το πρόγραμμα «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» το καλοκαίρι του 2025 στο Κάστρο των Ιωαννίνων. Σε σχέση με τη θεματική του Υπουργείου, ο Θύμιος και ο Κώστας σκέφτηκαν ότι το παρελθόν μπορεί να συνομιλήσει με το παρόν, με αφορμή την ιστορία της Κυρά Φροσύνης. Ο Θύμιος, που έχει καταγωγή από τα Γιάννενα, γνώριζε πολλά στοιχεία του τόπου και μας τα μετέφερε. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μάθαμε πολλά, γνωρίσαμε ανθρώπους που ζουν εκεί και κάναμε έρευνα κάτι που βοήθησε πολύ στη δημιουργία της παράστασης.

                                      

Πιστεύεις πως οι γυναίκες της σημερινής εποχής νιώθουν καταπίεση;

Το να επιστρέφουμε στο σπίτι κρατώντας τα κλειδιά σφιχτά στο χέρι, αποτελεί μια καθημερινή μορφή καταπίεσης. Ζητήματα που θα έπρεπε εδώ και αιώνες να έχουν λυθεί, παραμένουν ακόμη υπό διαπραγμάτευση και αυτό είναι εξοργιστικό. Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι ο αριθμός των γυναικοκτονιών αλλά και ότι υπάρχει συγκάλυψη και αδράνεια από την πλευρά του κράτους. Όπως και για πολλά εγκλήματα. Πώς είναι δυνατόν να μη νιώσεις καταπίεση σε μια κοινωνία όπου ένας άνθρωπος που κινδυνεύει δεν λαμβάνει την δεδομένη προστασία και η απάντηση που παίρνει είναι "το Περιπολικό δεν είναι Ταξί";  

Και ποσά αλλά καθημερινά παραδείγματα .. στην διπλανή πόρτα μας.

Τι σε τράβηξε στην υποκριτική;

Το θέατρο ήταν μια ανάγκη που είχα από την παιδική μου ηλικία. 
Αν μπορώ, έστω και στο ελάχιστο, να γίνω η φωνή για κάποιον που θα ταυτιστεί με κάτι που έχει μέσα του, αυτό με κάνει και εμένα ευτυχισμένη και νομίζω ότι είναι αυτό που με τράβηξε.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις;

Υπάρχουν πολλοί ρόλοι που πάντα θαύμαζα, αλλά δεν υπάρχει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Πάντα, όμως, αγαπούσα ιδιαίτερα τη Λόρα από τον «Γυάλινο Κόσμο».

Έχεις κάποια μελλοντικά σχέδια στα σκαριά;

Υπάρχουν κάποιες συζητήσεις αλλά όχι κάτι σίγουρο. Η καλοκαιρινή σεζόν όμως ξεκινάει σύντομα.

Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου