Φυσικά, ένα τέτοιο παραμυθάκι προϋποθέτει ικανές δόσεις χιούμορ (και γέλιου), που – σε συνδυασμό με την τραγική ειρωνεία – συμβάλλει στη θυμηδία τού κοινού.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΕΥΤΥΧΩΣ Ο ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ επανήλθε δικαιωματικά στο αρχαίο αργολικό θέατρο τής Επιδαύρου και προτείνω να συνεχίσει εσαεί σε ετήσια βάση, γιατί το δικαιούται, το αξίζει και επιβάλλεται για λόγους εθνικούς, γλωσσικούς, πολιτισμικούς…
Η παράσταση ήταν άκρως επιτυχημένη σε γενικές γραμμές με μερικές κριτικές επιφυλάξεις:
1. Η «όψις» θύμιζε Τσαρούχη μισόν αιώνα πριν και δεν ταίριαζε με το υπέρ-σύγχρονο «ηχητικό τοπίο» τής επί σκηνής μουσικής και των μελοδραματικών φωνών.
2. Ο πολλαπλασιασμός των καλλιτεχνών που υποδύονται τα δραματικά πρόσωπα είναι πλέον ξεπερασμένος και προκαλεί σύγχυση και στον πλέον μυημένο θεατή, ειδικά στη σκηνή τής «αναγνώρισης» Ξούθου-Ίωνα.
3. Η μετάφραση σε απλή λαϊκότροπη δημοτική αφαιρούσε κάτι από το μυθολογικό ύψος τού πρωτοτύπου.
4. Η τόση ημί-γύμνια ήταν μάλλον περιττή και δεν περνούσε στην generation x.
5. Καλόν είναι στο μέλλον να είναι διακριτοί οι ρόλοι μεταφραστή και σκηνοθέτη (που μπορεί να υπογράφει φυσικά την δραματουργική επεξεργασία).
6. Προτείνω επίσης να προτιμηθούν (σεβόμενοι το παρελθόν τού θεσμού Θ.Ο.Κ.) κυρίως Κύπριοι συντελεστές.
7. Δεν χρειάζονται δεκανίκια αναγνωρισιμότητας στην Επίδαυρο. Είναι ένας σκληρός τόπος, μια ιδιότυπη αρένα και το κοινό είναι απαιτητικό.
Δεν συγκρίνει ονόματα αλλά περιμένει σύγχρονα αποτελέσματα…
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΙΑ ΕΥΔΟΚΙΜΟΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΒΕΛΗΝΕΚΟΥΣ ΘΕΣΜΟ ΤΩΝ ΕΠΙΔΑΥΡΙΩΝ.
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός
Κωνσταντίνος Μπούρας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου