Νεκτάρια Παναγιωτοπούλου: "Η Μάργκι αγγίζει πολλά θέματα που πιστεύω αφορούν τη κοινωνία του σήμερα".
Φέτος πρωταγωνιστείς στην παράσταση "Μάργκι - Η Υπόθεση ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ" στο Θέατρο Αλκμήνη. Πες μας δυο λόγια για αυτήν.
Η παράσταση " Μάργκι - Η υπόθεση κόκκινες τουλίπες" είναι ένα ψυχολογικό δράμα που αφορά, κατά τη γνώμη μου, πολύ τον σύγχρονο άνθρωπο. Μιλάει για τον εγκλωβισμό, τη συνήθεια και τη δύναμη μέσα μας που καλούμαστε να βρούμε ξανά. Υπάρχει έντονα σα στοιχείο ο εγκλωβισμός όχι μόνο ο εξωτερικός, αλλά και ο εσωτερικός. Ο εγκλωβισμός σε καταστάσεις, σε σχέσεις, σε ρόλους ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό μας. Αγγίζει πολλά θέματα που πιστεύω αφορούν τη κοινωνία του σήμερα αλλά και τον άνθρωπο ευρύτερα, όπως η σχέση μεταξύ " δυνατού-αδύναμου". Πιστεύω πάντως ότι αυτό που επικοινωνεί έντονα και συνειδητά το έργο είναι η ανθρώπινη ανάγκη να υπάρξει ελεύθερα και ουσιαστικά.
Θα μας συστήσεις τον ρόλο που υποδύεσαι;
Ο ρόλος μου, η Μάργκι, είναι μία γυναίκα μοναδική σαν όλες τις γυναίκες, μοναδική και ίδια, γεμάτη όνειρα και δύναμη που ωστόσο, θα παγιδευτεί σε μία κατάσταση, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει εσωτερικούς και εξωτερικούς φόβους και θα έρθει αντιμέτωπη με το παρελθόν και το παρόν της. Είναι γεμάτη αντιφάσεις όπως κάθε άνθρωπος με αδυναμίες και λάθη αλλά και γεμάτη όνειρα και φως, όπως όλοι μας, ακόμα και αν κάποιες φορές επισκιάζεται αυτό ή χάνεται. Άλλοτε επιμένει στα όνειρα της και άλλοτε αποδέχεται την ματαίωση τους. Κι όπως κάθε άνθρωπος θα έρθει αντιμέτωπη με την αλήθεια και εκεί θα τεθεί το ζήτημα της προσωπικής της ευθύνης. Ίσως για αυτό το έργο να αφορά τον καθένα μας, γιατί η κακοποίηση μπορεί να μην είναι κάτι με το οποίο ταυτιζόμαστε όλοι, και δόξα τω Θεώ για αυτό, αλλά το ζήτημα της προσωπικής ευθύνης είναι ένα θέμα που όλοι στη ζωή μας αργά ή γρήγορα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε. Το πως θα το αντιμετωπίσει η Μάργκι επιτρέψτε μου να σας αφήσω να το δείτε.
Πως είναι η συνεργασία σου με την σκηνοθέτη Σταύρη Ντουμάζιου;
Με τη Σταύρη πλέον νιώθω πως γίναμε ένα για αυτό τον σκοπό, για τη Μάργκι μας. Υπήρχαν δυσκολίες που έφερνε ένας ρόλος απαιτητικός και ένα κείμενο πυκνό με πολλές εναλλαγές αλλά το δύσκολο κομμάτι ήταν και συνάμα γοητευτικό. Αντιμετωπίσαμε με σοβαρότητα και ευαισθησία το έργο. Από αυτό δεν αποκλίναμε ποτέ. Προσπαθήσαμε για το καλύτερο και στην πορεία αναπτύξαμε κ μια σχέση όμορφης φιλίας γεμάτης σεβασμό κ εμπιστοσύνη.
Ταυτίζομαι ναι. Έχω νιώσει εγκλωβισμένη , όχι στη κατάσταση της ηρωίδας, αλλά νιώθω πως έχω περάσει από αυτή τη διαδικασία, του να χάνεις τη δύναμη σου και να τη ξαναβρίσκεις.
Ποιο ήταν το ερέθισμα που οδήγησε στην ενασχόληση σου με το θεατρικό χώρο;
Αυτό δε ξέρω να σας το πω. Το ήθελα πάντα, με γοήτευε πάντα, νιώθω ότι ζούσε σε εμένα πριν από εμένα. Ίσως...τι να πω...από το πατέρα μου που έκανε μιμήσεις και το θέατρο σκιών που μας έπαιζε ή από τα παλιά θεατρικά έργα και ταινίες που βλέπαμε όταν ήμουν μικρή...πάντως και δύο οι γονείς μου , μιλούσαν -συγκεκριμένα για το θέατρο -με πολύ μεγάλο θαυμασμό.
Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις στο μέλλον;
Πολύ όμορφη ερώτηση. Πολλούς, παρά πολλούς χαχα. Την Ιωάννα της Ορλεάνης, τη Σολανζ...Μου αρέσουν επίσης πολύ τα ιστορικά πρόσωπα, να ερμηνεύω ανθρώπους που υπήρξαν και μας διδάσκουν μέσα από τη ζωή και τα βιώματα τους. Αυτή τη στιγμή είμαι πολύ ευγνώμων με το ρόλο μου, τη Μαργκι, γιατί είναι ένας ρόλος που με έφερε στο να αναμετρηθώ με το δύσκολο είδος του μονολόγου αλλά κ με την ερμηνευτική απαιτητικότητα του ρόλου. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμένα γιατί θέλω να εξελίσσομαι και να περνάω challenge.
Έχεις κάποια επόμενα επαγγελματικά σχέδια;
Επαγγελματικά σχέδια έχω πολλά που αφορούν και το θέατρο, και τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Αγαπώ βαθιά αυτή την τέχνη και θέλω να την υπηρετώ με σεβασμό και αφοσίωση. Συγκινούμαι και χαίρομαι πολύ όταν συναντώ ανθρώπους με όραμα, που τους αφορά αυτό που κάνουν, που είναι γεμάτοι δημιουργικότητα. Θέλω να εξελίσσομαι και πάντα να έχω προκλήσεις και νέα κεφάλαια.
Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου