Διασκευασμένη ευρηματικώς από τον Δημήτρη Καρατζιά και τον Μάνο Αντωνιάδη η αληθοφανέστατη και παραδόξως επίκαιρη νουβέλα του Horace McCoy «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ» (“They hoot Horses, Dont They?”) ανεβαίνει με συγκλονιστικό ασθματικό και άκρως θεατρικά αποτελεσματικό τρόπο στην αναπεπταμένη διευρυμένη σκηνή τού θέατρου Εν Αθήναις που συμπεριλαμβάνει τους θεατές άμα τη εμφανίσει τους στον υπέροχο αυτό χώρο.
Μια παραβολή για τις παράπλευρες απώλειες τού καπιταλισμού μέσα από το ξεφούσκωμα τού λεγόμενου «αμερικάνικου ονείρου». Η ανταγωνιστική, καταναλωτική, ψευδαισθητική-παραισθητική Κοινωνία τής Αφθονίας έχει φυσικό της συμπλήρωμα και μυθοπλαστικό σύμμαχο την Βιομηχανία τού Θεάματος-Ακροάματος, κάτι που είχαν ανακαλύψει βεβαίως και προγενέστεροι πολιτισμοί, όπως ο Ρωμαϊκός. Το περίφημο «άρτον και θεάματα» υποβαθμίζει τα άτομα σε άλογα κούρσας που μόλις πάψουν να είναι προσοδοφόρα αναζητούν/εκλιπαρούν εναγωνίως την ευθανασία.
Πικρός ο μύθος, πικρότερη η πραγματικότητα.
Μέσα σε όλη αυτή την προφητική θολούρα επαληθεύεται ο προφητικός Οράτιος McCoy, αφού όλα τα σύγχρονο τηλεοπτικά σώου βασίζονται σε αυτή τη συνταγή.
Είναι άλλο όμως να το βλέπεις σε μια γυάλινη οθόνη και άλλο να ξεφυσάνε ιδρωμένοι οι ηθοποιοί πάνω σου.
Σίγουρα είναι δύσκολη η δουλειά τού ηθοποιού, όμως εδώ γίνεται μαραθωνοδρόμος!!!
Ηρωικοί Συντελεστές που τρέχουν κυριολεκτικά επί τρεις περίπου ώρες.
Χάρη στο μεσογειακό χιούμορ και την ελαφρολαϊκή σκηνοθεσία (που ενίοτε παρεκκλίνει προς το μπαρόκ) το έρεβος τού υπό-κειμένου δεν διαπερνά τη σπονδυλική στήλη τού επαρκούς θεατή. Απλώς κάποιες φορές ανατριχιάζει το κοινό, όμως το αφειδώς προσφερόμενο σωματικό στοιχείο, μαζί με έναν σοφά υπολογισμένο σουρεαλιστικά γκροτέσκο υποκριτικό κώδικα μεταθέτει αισθητικώς το θέαμα προς τα κόμικς απαλύνοντας έτσι τις όποιες κοινωνικοπολιτικές αιχμές του.
Δείτε αυτή την παράσταση και σίγουρα θα διασκεδάσετε, θα θαυμάσετε, ενδέχεται να συγκινηθείτε, σίγουρα όμως θα διαπιστώσετε ιδίοις όμμασιν/ωσίν την ψυχοσωματική ανθεκτικότητα των συντελεστών αυτού του σκηνικού φαινομένου που εμπλουτίζει τη θεατρική μας πραγματικότητα με μια καλά αναπροσαρμοσμένη δοκιμασμένη κι εύγευστη αφηγηματική συνταγή.
Ακόμα και το στενά τηλεοπτικό κοινό θα διασκεδάσει με αυτή την θεατρική του έξοδο.
Το δίδυμο Δημήτρη Καρατζιά και Μάνου Αντωνιάδη έχει πιάσει τον σφυγμό όλων των φιλοθεαμόνων γενεών.
Γράφει ο ποιητής, θεατρολόγος, μεταφρασεολόγος και κριτικός
Κωνσταντίνος Μπούρας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου