Αυτήν την εποχή σε βρίσκουμε στην Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβου-Καλαμπόκη στην παράσταση "Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης" Μίλησέ μας για αυτή.
Βεβαίως! Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20.00 στην Αθηναϊκή Σκηνή παίζουμε την παράσταση «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης»! Είμαστε μια πολύ ωραία ομάδα που ταιριάξαμε πολύ καλά μεταξύ μας και ως αποτέλεσμα έχουμε μια πολύ ωραία παράσταση! «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» είναι μια κλασική κωμωδία του ‘60 που ωστόσο ο σκηνοθέτης μας με τις δικές του «πινελιές» κράτησε το στοιχείο αυτό συνδυάζοντας με στοιχεία του σήμερα. Είναι μια παράσταση που συνδυάζει πολλά πράγματα μα πρωτίστως έχει γέλιο και δίνει στοιχεία και στιγμές από την καθημερινότητα όλων μας!
Ποια στοιχεία συνθέτουν τον χαρακτήρα που υποδύεσαι στο έργο;
Η Κατίνα είναι η ευχάριστη νότα μέσα στη λαίλαπα των γεγονότων αυτού του σπιτιού. Ζει στον δικό της κόσμο και είναι πολύ χαρούμενη με αυτό. Αν έπρεπε να δώσω στοιχεία συγκεκριμένα θα έλεγα η χαρά, η τρέλα, η ζωντάνια και η ειλικρίνεια.
Πώς είναι η συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη Αντώνη Καλομοιράκη;
Εξαιρετική! Τον ήξερα πριν συνεργαστούμε, είχαμε πολύ καλές σχέσεις, έβλεπα τις δουλειές του και μου άρεσαν. Τόσο ως σκηνοθέτης όσο και στα πλαίσια της μεταξύ μας συνεργασίας, επειδή ήμουν και βοηθός σκηνοθέτη, τα πήγαμε πολύ καλά! Ο Αντώνης είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, πολύ έξυπνος, πολύ καλός ηθοποιός και πολύ καλός σκηνοθέτης. Έχει φοβερές ιδέες, είναι απίστευτα εφευρετικός και έχει τον τρόπο να σε κάνει να καταλάβεις τι είναι αυτό που κάνεις, γιατί το κάνεις και που στοχεύει να φτάσει αυτό που κάνεις. Ειδικά όταν μιλάμε για κωμωδία που είναι το στοιχείο του.
Έχεις κάποιο ρόλο που ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις;
Δεν θα το έλεγα! Νομίζω πως ο κάθε ρόλος είναι μια πρόκληση από μόνος του επομένως δεν έχω μπει σε διαδικασία να σκεφτώ συγκεκριμένα. Βέβαια, δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν μια κυρία πριν από δύο χρόνια περίπου (είχε κάποια σχέση η ίδια με το θέατρο κάπου στο εξωτερικό από ότι μου είπε), με είδε έξω από ένα θέατρο και με ρώτησε αν είμαι ηθοποιός, της είπα ότι σπούδαζα, με κοιτούσε αρκετά και μου λέει μετά από λίγο «Λορα!», Λέω «Ορίστε;», Μου λέει «την Λορα από τον Γυάλινο Κόσμο σου εύχομαι να παίξεις κάποια στιγμή! Θα σου πηγαίνει απίστευτα!!!»
Ποιο ήταν το ερέθισμα που οδήγησε στην ενασχόληση σου με το θεατρικό χώρο;
Χαχαχα! Μεγάλη ιστορία… Εγώ ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που στην σκέψη και στο άκουσμα του να γίνω ηθοποιός έλεγα αποκλείεται και νευρίαζα όταν μου το έλεγαν! Μου άρεσε πολύ ωστόσο να βλέπω θέατρο! Έπειτα πέρασα στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο ΕΚΠΑ και παράλληλα είχα ξεκινήσει μαθήματα σε ένα θεατρικό εργαστήρι. Κάπως έτσι άρχισα να το βλέπω με άλλο μάτι και να μου αρέσει κάθε φορά που να ανέβαινα στη σκηνή. Σιγά σιγά με λίγη παρότρυνση πήρα την απόφαση να δώσω για δραματική σχολή.
Θα μοιραστείς μαζί μας τα επόμενα επαγγελματικά σου σχέδια, αν υπάρχουν;
Για την ώρα έχουμε την παράσταση μας «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», ασχολούμαι παράλληλα και με παιδικές παραστάσεις σε σχολεία και είμαι ανοιχτή για οποιαδήποτε πρόταση.
Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου