Αρχικά θέλω να πω ότι η συμμετοχή μου στην παράσταση αυτή, είναι από τις πιο όμορφες εμπειρίες ως τώρα. Το θέατρο του μικρού Κεραμεικού πολύ φιλόξενο, ο κύριος Βασίλης, οι τετράποδοι φίλοι του χώρου, συμμετείχαν ώστε να μας γίνει ακόμα πιο ευχάριστο το ταξίδι των προβών και παραστάσεων.
Το έργο «όνομα μητρός Λίλιθ» μας αφορά όλους. Σύγχρονο και ταυτόχρονα διαχρονικό, μας δείχνει πώς ξετυλίγονται οι ζωές των ηρωίδων της αρχαιότητας-κι όχι μόνο- κάτω από την ομπρέλα της πατριαρχίας και κατά πόσο αυτή η ομπρέλα επηρεάζει και καθορίζει τις ίδιες, τις αποφάσεις τους και το μέλλον τους. Οι τέσσερις -αυτή τη φορά-μοίρες, βοηθούν σε αυτό το «ξετύληγμα». Είναι παρούσες και απούσες μαζί. Άλλωστε ευθύνη έχουμε όλοι οι άνθρωποι, σωστά; Οι μοίρες ορίζουν τις ζωές κι είναι εύκολο να ρίχνουμε την ευθύνη σε αυτές. Αν όμως κάποια στιγμή σταματήσουν το έργο τους τι γίνεται;
Στην ομάδα μας, δουλεύομαι με τη μέθοδο του divice theater, μέσω της συλλογικότητας αλλά με βάση το πρωτότυπο κείμενο της Μαριάντζελας. Η κάθε ηρωίδα δηλαδή βασίστηκε σε αυτοσχεδιασμούς και ιδέες μας. Μετά με τη βοήθεια της Μαριάντζελας και της Λίλας απέκτησαν μορφή και λόγο.
Θα ήθελα να αναφερθώ στην υπέροχη ομάδα μας που απαρτίζεται κατά κύριο λόγο από γυναίκες. Είναι μαγικό πόσοι άνθρωποι κρύβονται πίσω από ένα αποτέλεσμα.
Η συγγραφέας και σκηνοθέτιδά μας είναι η Μαριάντζελα Κατσιαβριά, στο πλευρό της ως βοηθός σκηνοθέτη η Λίλα Παντελίδου. Οι υπόλοιπες τρεις ηθοποιοί είναι η Μυρσίνη Πετρίδη, η Βασιλική Μανουσάκη και η Σύλβια Ευσταθιάδου. Στην πρωτότυπη μουσική η Ίνα Τζαγκουρνη, μουσική διδασκαλία Μαρίνα Σκούρα, στα κουστούμια η Λυδία Ζωντανού, σκηνικά η Άννι Ξενοδόχη, φωτογραφίες και τρέιλερ παράστασης Ρεγγίνα Κορκοβέλου και στον σχεδιασμό των φώτων η Ιφιγένεια Γιαννιού. Στη γραφιστική επιμέλεια είναι ο Κώστας Πανταζής.
Αρχικά θέλω να πω ότι η συμμετοχή μου στην παράσταση αυτή, είναι από τις πιο όμορφες εμπειρίες ως τώρα. Το θέατρο του μικρού Κεραμεικού πολύ φιλόξενο, ο κύριος Βασίλης, οι τετράποδοι φίλοι του χώρου, συμμετείχαν ώστε να μας γίνει ακόμα πιο ευχάριστο το ταξίδι των προβών και παραστάσεων.
Θα μας συστήσεις τον ρόλο που ερμηνεύεις;
Οι ρόλοι μου, όπως και στις υπόλοιπες, είναι δύο. Μία μοίρα και μία ηρωίδα. Η μοίρα μου είναι η Τύχη, η τέταρτη μοίρα που υπάρχει σε μια παραλλαγή του μύθου από τον Πίνδαρο. Οι τέσσερεις μοίρες (Κλωθώς, Τύχη, Λάχεσις, Άτροπος), η κάθεμιά με τον δικό της τρόπο συμβάλλει στην αρχή και το τέλος μια ζωής. Μια κλωστή/ζωή περνάει από χέρι σε χέρι μέχρι που φτάνει στην Άτροπο που και κόβεται/τελειώνει. Στη μεταξύ διαδρομή, περνάει κι από την Τύχη. Ίσως κάνει την πορεία κάπως πιο διασκεδαστική, ή αν θέλετε καλύτερα ανατρεπτική από την φαινομενικά ειμαρμένη. Θέτει εμπόδια ή και σκαλοπάτια για να κάνει την πορεία λιγότερο βαρετή.
Η Κασσάνδρα είναι ο άλλος ρόλος που ερμηνεύω. Βασίζεται στον μύθο, η κατάρα του Απόλλωνα επειδή δεν ενέδωσε στις επιθυμίες του, βασανισμένη και ως αντικείμενο ή αλλιώς λάφυρο πολέμου, δεν μπόρεσε ποτέ να ακουστεί. Κι ακόμα πιο αληθινά, και που ακούστηκε δεν ήταν πιστευτή σε κανέναν. Παρά όσα της συνέβαιναν, δε σταμάτησε στιγμή να έχει πίστη στους ανθρώπους ενώ εκείνοι δεν είχαν στιγμή και μέχρι τέλους προσπάθησε και στο έργο μας προσπαθεί να προστατέψει από τα δεινά. Μια γυναίκα που δολοφονήθηκε από την Πατριαρχία. Ψεύτρα, ανέντιμη και που της αξίζει ο θάνατος. Στη δικιά μας περίπτωση έχει φωνή και μιλάει. Για αυτά που δε μιλάει κανείς, κι ας ξέρει το τέλος..
Πώς είναι η συνεργασία σου με την σκηνοθέτη Μαριάντζελα Κατσιαβριά;
Η Μαριάντζελα είναι ένα πλάσμα που είμαι πολύ τυχερή που γνώρισα και συνεργάζομαι και πλέον είναι και φίλη μου. Η συνεργασία μαζί της όλο αυτό το διάστημα μου έδειξε ότι όταν έχεις κοντά σου ανθρώπους που σε ακούν και τους ακούς, μπορείτε να δημιουργήστε πολύ όμορφα πράγματα. Είναι ένας άνθρωπος που σου δίνει το περιθώριο να μοιραστείς, να εκφράσεις και να δείξεις και με τον δικό της τρόπο καταφέρνει να το συμπεριλαμβάνει σε αυτό που δημιουργεί. Οι ηρωίδες μας γράφτηκαν με μια από τις ερωτήσεις να είναι «τι θέλεις να πεις μέσα από αυτήν; Γιατί θέλεις να μιλήσεις». Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ανθρώπους που δε φοβούνται να πάρουν θέση στα πράγματα γιατί στον κόσμο αυτό το απολιτίκ πουλάει περισσότερο. Η Μαριάντζελα σε όλη τη διάρκεια των προβών και παραστάσεων μας έχει στηρίξει, φροντίσει και νοιαστεί. Δε θα ξεχάσω ποτέ τη ζεστή σοκολάτα που μου έπαιρνε επειδή ήξερε πόσο μου αρέσει!
Όταν είναι ασφαλή τα επαγγελματικά περιβάλλοντα(safe space με άλλα λόγια) λειτουργούν υπέρ της δημιουργίας. Και αυτό μας το χάρισε η Μαριάντζελα.
Υπάρχουν κάποια σημεία στο έργο με τα οποία ταυτίζεσαι;
Δε νομίζω ότι δεν ταυτίζομαι με κάτι από το έργο. Όλες οι ιστορίες, όλες οι ηρωίδες θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς. Στην Κασσάνδρα έχω ιδιαίτερη αγάπη γιατί την έχω μελετήσει αρκετά και μου ταιριάζει στον τρόπο που σκέφτεται και προσπαθεί να διαχειριστεί τα πάντα γύρω της. Τη νοιάζει να προστατέψει.. Είναι η φωνή που θα θέλαμε να έχουμε ακούσει..Και σίγουρα ταυτίζομαι στην ερώτηση που υπάρχει σε όλο το έργο «Τι κάνουμε;».
Τι είναι αυτό που σε οδήγησε στην ενασχόλησή σου με το θέατρο;
Πολλές φορές σκέφτομαι αυτή την ερώτηση και ειλικρινά, δε θυμάμαι. Θυμάμαι μόνο ότι μαζευόμασταν όταν έκλειναν τα σχολεία, τα καλοκαίρια στα Ψακούδια της Χαλκιδικής με τους φίλους μου στην αυλή και γράφαμε ταινίες, κάναμε παραστάσεις και καλούσαμε όλον τον οικισμό να μας δει. Θυμάμαι να νιώθω ότι είναι ο τρόπος μας να επικοινωνήσουμε με τους μεγάλους. Τέλη γυμνασίου ξεκίνησα να πηγαίνω σε εργαστήρι. Με τα παιδιά εκεί η σύνδεση ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Συνέβησαν και πράγματα που μας δέσανε και μεταξύ μας, αλλά και με το ίδιο το θέατρο. Οι μισοί τουλάχιστον ασχοληθήκαμε επαγγελματικά με αυτό και πιστεύω πως μας συνδέει μια κοινή φωνή που θέλει να μιλήσουμε για αυτή μέσα από αυτό που κάνουμε.
Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις στο μέλλον;
Ονειρεύομαι να παίξω της Άλις από το “Closer”. Είναι ένας ρόλος που σε πειραματικό στάδιο στο πρώτο έτος της σχολής τον ακούμπησα και με την ωριμότητα που έχω τώρα θα με συγκινούσε πολύ να εμβαθύνω σε αυτόν. Ωστόσο, δε θα μπορούσα να μην αναφέρω πόσο αγαπημένος ρόλος είναι η Μπλανς Ντιμπουά από το "Λεωφορείον ο Πόθος" και ταυτίζομαι πολύ με το “I have always depended on the kindness of strangers”. Θα με ενδιέφερε πολύ να ερευνήσω ρόλους που στα μάτια του κόσμου αυτές φταίνε, είναι «ψεύτρες», αλλά σε μια πραγματικότητα έχουν αδικηθεί.
Έχεις κάποια επόμενα επαγγελματικά σχέδια;
Για επόμενα επαγγελματικά σχέδια υπάρχουν κάποιες συζητήσεις και προτάσεις. Αν προκύψει συνέχεια με την ομάδα μας, μετά χαράς θα συμμετέχω.
Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου