Το ανέκδοτο έργο του Άκη Δήμου "Μάθε με να φεύγω" παρουσιάζει η Bijoux de Kant σε έναν νέο χώρο στο κέντρο της Αθήνας.
Η Αγνή και ο Ίων διατηρούν ένα παλιό ξενοδοχείο κοντά σε έναν αρχαιολογικό χώρο. Τα δύο αδέρφια έχουν εγκαταλείψει κάθε διάθεση για ζωή και επιβιώνουν ανασύροντας αναμνήσεις από το παρελθόν τους. Η ξαφνική επίσκεψη ενός άντρα, παλιού πελάτη του ξενοδοχείου, διαταράσσει την ήρεμη καθημερινότητα τους και τους ξεσηκώνει συναισθηματικά.
Η σκηνοθετική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη προσφέρει για ακόμα μια φορά μια ατμόσφαιρα μεταφυσική σχεδιάζοντας λεπτομερειακά σώματα ανασφαλή, στερημένα, πνιγμένα στη μοναξιά και την ανία. Εισχωρεί βαθιά στη ψυχή των χαρακτήρων και φέρνει στην επιφάνεια τα ερεθίσματα που τους οδήγησαν σε αυτή την κόλαση. Λόγος, έκφραση και κίνηση αποδίδονται αδρά και καίρια φτάνοντας στα άκρα χωρίς φόβο και δισταγμούς.
Τα δύο αδέρφια αιχμάλωτοι της ίδιας τους της ρουτίνας, αντιμετωπίζουν τη μάλλον θλιβερή κατάσταση που βιώνουν με διχογνωμίες, αλλά και συναίσθηση. Άνθρωποι που εγκλωβισμένοι στη μοναξιά τους και φθαρμένοι από τα εσωτερικά τους τραύματα, προσπαθούν να αρπάξουν τα τελευταία κομμάτια ζωής.
Ο Στέλιος Δημόπουλος εξαιρετικός στο ρόλο του Ίων, ενός εύθραυστου ανθρώπου που μοιάζει να έχει παραιτηθεί απ' τη ζωή και ζει μέσα στην απαισιοδοξία και την ηττοπάθεια . Με οδηγό τις συγκινητικές του εξομολογήσεις μεταδίδει με γλαφυρότητα τα καταπιεσμένα συναισθήματα του και αποδεικνύει ξανά την υποκριτική του δεινότητα.
Ο Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως Αγνή. Υπερβάλλοντας και πλησιάζοντας σε ερμηνευτικές ακρότητες αναδεικνύει τη δυναμική και φαινομενικά πιο σκληρή παρουσία της ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου διεισδύοντας το θεατή μέσα στην ψυχοσύνθεση της.
Ο Θανάσης Δήμου με την ορμητικότητα και τον στιβαρό του λόγο χαρίζει μια πυκνή και καθοριστική απόδοση του χαρακτήρα. Ερμηνεύει τον Ανώνυμο απρόσκλητο επισκέπτη που έρχεται να τους ταρακουνήσει με το θράσος και την άνεση του και καταλήγει αναπόφευκτα σε μεταξύ τους συγκρούσεις.
Η σκηνογραφία του Νίκου Παπαδόπουλου, οι φωτισμοί του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη και τα κουστούμια της Βασιλικής Σύρμα είναι πλήρως ενσωματωμένα στην αισθητική του έργου. Όλα μελετημένα και φροντισμένα στις λεπτομέρειες ενεργούν ολοκληρωτικά στο θαυμάσιο αποτέλεσμα.
Η ενέργεια των τριών ηθοποιών δημιουργεί μια ατμόσφαιρα υποβλητική γεμίζοντας το χώρο με τα πάθη και τα αδιέξοδα τους. Μία γλυκόπικρη παράσταση με ουσία, ανθρώπινες αλήθειες, φαντασία και νευρωτικούς διαλόγους. Η bijoux de Kant συστήνει με τον καλύτερο τρόπο στο αθηναϊκό κοινό ένα σπουδαίο έργο με τρυφερότητα, βάθος και χιούμορ.
Γράφει ο Γιάννης Σεβαστίκογλου
Δείτε πληροφορίες για την παράσταση εδώ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου