Γιάννης Γιαραμαζίδης: "Δουλέψαμε πολύ, εντατικά και με λεπτομέρεια για να αναδείξουμε σε βάθος την ουσία του έργου".

                                                         

 Πριν λίγες μέρες, κάνατε πρεμιέρα με το έργο του Γιώργου Τσαγκαράκη "The D.O.G". Μίλησέ  μας για αυτό.

Ήταν μια λυτρωτική μέρα και η επιβράβευση μεγάλη γιατί κουραστήκαμε και περιμέναμε πολύ καιρό για το αποτέλεσμα και την παρουσίαση αυτής της τόσο ιδιαίτερης δουλειάς στο κοινό μας. Δουλέψαμε πολύ, εντατικά και με λεπτομέρεια για να αναδείξουμε σε βάθος την ουσία του έργου και τις πολλές διαφορετικές του πλευρές.

Ποια στοιχεία συνθέτουν τον χαρακτήρα που υποδύεσαι στην παράσταση;

Ο Θοδωρής είναι ένας κυνικός τύπος, επιτελικός, αυστηρός, αλλά παρατημένος και παραιτημένος από τους μεγάλους στόχους που είχε παλιά στη ζωή του. Έχει συμβιβαστεί πια, έχει δώσει χώρο μόνο σε ένα μάταιο θησαύρισμα με την αυταπάτη ότι θα τον σώσει. Αυτόν και την διαλυμένη πια οικογένεια του. Και παρότι είναι πανέξυπνος, δεν βλέπει ότι είναι αναπόφευκτη η πορεία του, σε μια ζωή που βουλιάζει όλο και περισσότερο. Βουλιάζει μέσα στην φυλακή της δουλειάς του, η οποία είναι και ο αυτοσκοπός της ύπαρξης του.

Πόσο επίκαιρο είναι το έργο που παρουσιάζετε;

Πολύ. Πάρα πολύ. Είναι το παρόν που φέρνει τη μνήμη μπροστά μας. Είναι η καθημερινότητα μας που απεικονίζεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο σε ένα σκοτεινό καμπαρέ, στο σήμερα. Μια πραγματικότητα που μας καταπίνει καθημερινά, που μας φοβίζει, που μας επισκιάζει. Μια πραγματικότητα που δεν μας αφήνει άλλα περιθώρια από το να ανασυνταχθούμε και να την αμφισβητήσουμε, τελικά να την αλλάξουμε, όχι με τον μοναχικό ατομικό του τρόπο ο καθένας, αλλά όλοι μαζί, συλλογικά, όπως πίστευε και ο Θοδωρής όταν ζούσε πραγματικά.

Ποιο είναι αυτό που θέλετε να αποκομίσει ο θεατής φεύγοντας από το Θέατρο Βαφείο;

Θα ήθελα να δει πως μια ομάδα ηθοποιών, με το μεράκι της και χωρίς τους μεγάλους χορηγούς πίσω της, πίστεψε στη δύναμη του προοδευτικού πρωτότυπου κειμένου, πάλεψε απέναντι σε όλες τις αντιξοότητες που έχει ένας μικρός θίασος και τελικά έβαλε το λιθαράκι της σε μια μεγάλη προσπάθεια να αναδειχθεί τέτοιου είδους έργο, με κοινωνικό, αιχμηρό περιεχόμενο και διασταλτική ματιά. Και η προσπάθειά μας αυτή, εντάσσεται σε ένα πλαίσιο ανεξάρτητης, χωρίς λογοκρισία, δημιουργίας που κάνουν πολλές μικρές ομάδες στον χώρο, με προβληματισμό για την κοινωνία και πώς μπορούν να συμβάλλουν με τέτοιο έργο στην αλλαγή της προς το καλύτερο για τον λαό.

                                                     

Τι ήταν αυτό που σε ώθησε ώστε να ασχοληθείς επαγγελματικά με το θέατρο;

Η αφορμή για την επιλογή μου να γίνω επαγγελματίας ηθοποιός ήταν, με την συμμετοχή μου σε ερασιτεχνικό θίασο, στην Αθήνα, μετά από χρόνια παραμονής στην επαρχία, στην Ίο. Εκεί συναντήθηκα με επαγγελματίες του χώρου, συναδέλφους και συναδέλφισσες που με έσπρωξαν στην τελική μου απόφαση. Ο λόγος, ωστόσο, βρίσκεται αρκετά πιο πίσω στον χρόνο, στην πρώτη μου συμμετοχή σε καλλιτεχνικό έργο (στον Μικρό Πρίγκιπα, Α. Εξιπερύ), όπου, με την φροντίδα των δασκάλων μας στο Λύκειο της Ίου, ήρθα σε επαφή με την υποκριτική και την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για δημιουργία και επικοινωνία μέσω της τέχνης. Είναι μαγικό, πως κάτι που δεν εξαρτάται φυσιολογικά από την εμπορική του μορφή, το κέρδος, μπορεί να γίνει ανάγκη ζωτικής σημασίας και τρόπος ζωής. Αυτό είναι το θέατρο. Και το δημιουργούν οι άνθρωποί του. Οι ηθοποιοί.

Πέρα από την υποκριτική έχεις κάποια άλλα ενδιαφέροντα;

Εννοείται, όπως όλοι μας! Χαχα! Μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω, μακρινές αλλά και κοντινές αποστάσεις. Άλλοτε με την μηχανή μου κι άλλοτε με τα μέσα. Επίσης, λατρεύω τον κινηματογράφο και την δημιουργία γύρω από αυτόν. Αφιερώνω πολύ χρόνο στην μελέτη του έργου και την αισθητική της ταινίας και του σίριαλ. Μου αρέσει πολύ να διαβάζω θεατρικά έργα και μυθιστορήματα. Έχω και μια λατρεία στα αθλήματα, με βάση στο ποδόσφαιρο και το πινγκ πονγκ.

Θα σε δούμε κάπου αλλού φέτος ή στο άμεσο μέλλον;

Ακόμα δεν έχω σχεδιάσει κάποια επόμενη συνεργασία και δεν ξέρω τί με περιμένει, αλλά είμαι αισιόδοξος κι ελπίζω σύντομα να συναντηθώ στην σκηνή με καλούς συναδέλφους, μετά από πολλά χρόνια πορείας στο θέατρο

Επιμέλεια Γιάννης Σεβαστίκογλου